Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΥΘΟΣ

Θυμαμαι πριν πολλα χρονια,οταν η κορη μου ηταν μικρη και ειχε μια χαριτωμενη κουκλα με ενα μικρο κουταλακι.Καθε φορα που το κουταλι πλησιαζε το στομα της αποκαλυπτονταν τρια μικρα κερασακια και νομιζες οτι η κουκλα ετρωγε.Βεβαια τα κερασια ηταν παντα εκει και ενα μικρο ελατηριο τα αποκαλυπτε καθε φορα.Αλλα το παιδι δεν το καταλαβαινε και πιστευε πως με ενα μαγικο τροπο τα κερασακια εμφανιζονταν και στη συνεχεια η κουκλα της μπορουσε να τα φαει.Η χαρα της ηταν πολυ μεγαλη και δεν εχανε ευκαιρια να δειχνει το παιχνιδι της.Καποια στιγμη ενα μεγαλυτερο παιδι της ειπε "αυτο ψεματα ειναι,ελα να σου δειξω πως γινεται".Ειδα τα ματακια της να κοιταζουν εκπληκτα προς το μερος μου και ενιωσα με ενα κρακ,να γκρεμιζεται ενας ολοκληρος κοσμος.Δεν προλαβα να πω τιποτα, γιατι το αλλο παιδι επεμενε και το κακο ειχε γινει.Ηθελα να σηκωσω το χερι μου και....αλλα ευτυχως δεν το εκανα.Αυτη η κουκλα ηταν μια μικρη ανταμοιβη για την υπομονη της να αντεξει τοσες και τοσες ταλαιπωριες απο τις συνεχομενες τροφικες αλλεργιες που παθαινε και τα κλαματα που δεν ετρεξαν, οταν αρχισαν οι επωδυνες εξετασεις.Την ειχε διαλεξει μονη της και πιστευε αληθινα πως τρωει το φαγητο της,κατι που εκεινη δεν μπορουσε να κανει χωρις την αδεια της μαμας,απο τον φοβο της αλλεργιας.
Ο μυθος με την ευεργετικη του επιδραση ειχε κανει παλι ενα μικρο θαυμα στην παιδικη ψυχη και ειχε κρατησει το ονειρο ζωντανο.Αυτο που μπορει να κανει στις ψυχες ολων μας οταν το εχουμε αναγκη.Ο μυθος που τοσο απλα μπορει να μας βαλει σε μια αλλη διασταση και με μια υπερφυσικη αληθεια, να χαρισει μια στιγμη διαφυγης απο τα ορια της ανθρωπινης κατανοησης.

Ενα παραμυθι που το χρειαζομαστε ολοι, και θα το ανακαλυψουμε αναλαφροι, χωρις φτιασιδια και πρεπει,με την μονη υποχρεωση να το πιστεψουμε και να το κρατησουμε ζωντανο μεσα μας.Σε ολες τις εποχες,ο μυθος ειναι η ζωντανη εμπνευση για τις συγκινησεις του νου και του σωματος.Μπορει να υπαρξει η ζωη μας χωρις τον μυθο;Οχι γιατι ο μυθος ειναι η ιδια η ζωη μας που αναπλαθει συνεχως τις φανταστικες εικονες που υπαρχουν διαθεσιμες στη μνημη και στον τροπο που αντιλαμβανοματε τον κοσμο.

Η αληθεια ειναι πως ο ανθρωπος εχει αναγκη να χρωματισει τα ονειρα του,που κι αυτα κινουνται στο χωρο του μυθου και να ανακαλυψει την κρυμμενη λαμψη της ψυχης του.

Ποσο ανουσια,κενη και μοναχικη θα ηταν η ζωη χωρις τον μυθολογικο μας πλουτο, χωρις την φαντασια που σκορπα χρυσοσκονη και φως σε οτι μιζερο και μικρο μας ταλαιπωρει.

Τα Χριστουγεννα, ο πιο υπεροχος χριστιανικος μυθος, φορτωμενος λαμψη και αγιοσυνη,ξεκλειδωνει την πιο μυστικη πορτουλα της ψυχης μας και ενας κοσμος γεματος θαυματα,ξωτικα,ισκιους,και χαρμοσυνους ηχους φανερωνεται μπροστα μας.Στις βιτρινες ζωντανευουν παραμυθια και μας προσκαλουν να περπατησουμε μεσα τους,να ξαναγινουμε νηπια,να ανακαλυψουμε μια φανταστικη φατνη.

Ο πιο γλυκος αγιος θα περασει απο την πορτα ολων μας να αφησει ενα δωρο που ονειρευτηκαμε,με μια ευχη που αποτυπωσαμε στο παιδικο γραμμα.

Η ψυχη μας ανοιχτη και ο νους ελευθερος να πεταξει μακρια για να νοιωσουμε το μυθο που θα μας γοητευσει,θα μας συναρπασει και θα αναπλασει τη ζωη μας στα προτυπα που φτιαξαμε παιδια.

Και οπως λεει ο Αριστοτελης

Ο εραστης του μυθου ειναι κατα μια εννοια φιλοσοφος,γιατι ο μυθος συντιθεται απο θαυματα.

Y.Γ.Στον Παναθηναιο που μου εδωσε την εμπνευση για την αναρτηση αυτη

Ο ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΚΑΡΠΟΣ

Απο ξυλο και χρονο.Φυλλα ασημι και πρασινα,λεπτα σαν μικρες λογχες.Καρποι που αλλαζουν χρωμα και κρεμονται σαν υπεροχες ρωγες σταφυλιου σε λαθος δεντρο.Ριζες στερεες,βαθια χωμενες στη γη,της χαριζουν σφριγος,περηφανεια,αιωνιοτητα.

Ευλογημενο να 'ναι ελια το χωμα που σε τρεφει

και ευλογημενο το νερο που πινεις απ' τα νεφη.

Και ευλογημενος τρεις φορες αυτος που σ' εχει στειλει

για το λυχναρι του φτωχου για του αγιου το καντηλι.

Ι.Πολεμης

Δεντρο θεικης καταγωγης και Αθηναικης ιθαγενειας η ελια,εχει συνδεθει οσο κανενα αλλο με την Ελλαδα στην διαδρομη της ανα τους αιωνες.Γλυκα και ευεργετικα απλωνει τα κλαδια της και δημιουργει τοπια με ιδιαιτερο φυσικο καλλος,διπλα στις αρχαιοτητητες αλλα και στους συγχρονους οικισμους που συνυπαρχουν με την ελια σε θεικο εναγκαλισμο.

Ο καρπος της ελιας, σε ολους τους τονους του πρασινου,συμπορευεται με τον ανθρωπο ενω τον συλλεγει και μεσα απο παναρχαιες διαδικασιες τον επεξεργαζεται, για να ακολουθησει η παραγωγη του πολυτιμου χυμου που εθρεψε και εσωσε απο την κακουχια ολοκληρες γενιες.

Αλλα και ο ιδιος καταναλωνεται σαν συνοδευτικο του φαγητου και χαριζει γευση ξεχωριστη,στα οσπρια,στα θαλασσινα,στη σαλατα,στο ζεστο ψωμι με το τυρι.Ενας καρπος που ειναι πικρος στην αρχη και αργοτερα οταν δεσει με το αλατι,το λεμονι και την ανθρωπινη φροντιδα,γινεται γλυκος σαν μελι.

Το μαζεμα των ελαιων εν Μυτιληνη Εργον Θεοφιλου 1933

Χ.Μποκορου "Κλαδι ελιας"

Ενα κλαδι ελιας στεφανωνε τους νικητες στην Ολυμπια,κι ενα κλαδι ελιας συμβολιζει την ειρηνη ,την σοφια.Συμβολικα φυτευεται ενα δεντρο της, για να θυμιζει ενα σημαντικο γεγονος και γινεται σταθμος μεσα στον χρονο,σημαδι χαρας,ευγονιας,μνημη του θαυμαστου,του ωραιου του αληθινου.Ο κορμος της μνημειο του χρονου,αφημενο περιτεχνα στη γη, στολιζει το μουσειο της φυσης με μια τεχνη που αντιγραφουν συχνα,ζωγραφοι και αλλοι γνησιοι καλλιτεχνες.Εδω στην ανατολικη αττικη αυτες τις μερες, γνωριζει μεγαλες δοξες,καθως ο καμπος γεμιζει απο τους παραγωγους που θα μαζεψουν τον καρπο για να βγαλουν το λαδι τους,θα κλαδεψουν τα ψηλα λαιμαργα κλαδια, θα φτιαξουν ελιες τσακιστες στο λαδι.Ειναι εντονες οι μνημες απο την παιδικη ηλικια και η γευση του πικρου πρωτολαδου στο στομα.

Το λαδι χρησιμοποιηθηκε στο παρελθον σαν ανταλλακτικη αξια και εχει επισης συνδεθει με πολιτιστικες και θρησκευτικες τελετες,καθως συνοδευει τον ανθρωπο στο πρωτο βαπτισμα στη ζωη και στη εξοδο προς την αιωνιοτητα των ουρανων.Αλλα και ποιος δεν εχει κρατησει στα χερια του ενα αρωματικο σαπουνακι φτιαγμενο απο λαδι ελιας που τα καθαριζει ολα.

Σας αφηνω με μια παροιμια και πηγαινω να υποδεχτω το φρεσκο λαδι που μολις εφτασε και ευωδιαζει!

Πρωτα θεμελια του σπιτιου,ψωμι,κρασι και λαδι.

Υ.Γ.Δυο εργα του Van Gogh και ενα ακομα του Χ.Μποκορου στολιζουν το κειμενο.

ΤΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑΚΙΑ

Ειναι τοσο χαριτωμενα κι ευωδιαστα.Εχουνε κατοικησει στον κηπο μας και τα 'χουνε κανει ολα ομορφα.

Το πρωτο ανθισε πριν τρια χρονια στρουμπουλο και με σκουρα χρωματα εμοιαζε με πολυτιμο στολιδι για επισημο δειπνο.

Ενα χρονο και κατι μετα ,νασου και ανθισε το δευτερο τριανταφυλλακι,εντελως ροζ και με τα χρωματα της αυγης στα μαγουλακια του.Ειναι πολυ ζωηρα τα τριανταφυλλακια μας και θελουνε φροντιδα και πολυ αγαπη.Ομως οσο τα βλεπω να μεγαλωνουν και να απλωνουν τα ευωδιαστα τους πεταλα,λαχταραω καθε φορα να τα μυρισω,να τα γευτω.Θελω να σας τα γνωρισω τα δυο χαρουμενα λουλουδακια,γιατι ξερω πως θα σας αρεσουν οι φατσουλες τους

Η μικρη Μαριτινα που γεννηθηκε πριν τρια χρονια παει κιολας στον παιδικο σταθμο και ειναι πολυ κοινωνικη.Θελει να διαβαζει και να ζωγραφιζει.Καθε πρωι βιαζεται να σηκωθει για να παει στο σχολειο της.
Τη Βασιλικη την βαφτισαμε τον Οκτωβρη.Πηρε το ονομα του παππου της που ειμαι σιγουρη πως εκει ψηλα που βρισκεται σκυβει να την δει και να την καμαρωσει.Σ'ενα συννεφο βιαστηκε ν' ανεβει και να φυγει,αλλα ετσι ειναι η ζωη ,εχει καλες και κακες στιγμες.

Αν και ταλαιπωρημενη απο την διαδικασια απλωσε τα χερακια της σε μενα και ναμαστε αγκαλια σε μια φωτογραφια

Ναι αυτα ειναι τα τριανταφυλλακια μας,οι δυο εγγονες της μεγαλης μου αδελφης που παντρευτηκε νωρις,εμεινε μονη,αλλα τωρα καμαρωνει τα εγγονακια της.

Για μενα ειναι μεγαλη χαρα να τα βλεπω να ανακαλυπτουν τον κοσμο και να απλωνουν τα χερακια τους για να γευτουν οσα υπαρχουν γυρω τους.Θυμαμαι οταν για πρωτη φορα ειχα κρατησει την κορη μου και δεν πιστευα αυτο που ζουσα.Τα χρονια περασαν σαν να τα φυσηξε δυνατα ο αερας και τωρα τουτα τα δυο λουλουδακια μας ξαναγεμισαν την καρδια μας παιδικοτητα.Ειναι τα πιο ομορφα στολιδια του κηπου μας.

Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΦΕ

Πριν φτασει ευωδιαστος στο φλυτζανι μας ηταν ενας πρασινος σπορος στα καφεοδεντρα της Αιθιοπιας.Στην Ευρωπη περασε σαν ετοιμο προιον απο τη Βενετια, που διατηρουσε εμπορικες σχεσεις με τον Αραβικο κοσμο.Η εκκλησια συμβουλεψε τοτε τον παπα της Ρωμης να αφορισει τον καφε, σαν ισλαμικη απειλη προς τον χριστιανισμο.Αλλα οταν ο ιδιος ο παπας τον δοκιμασε και τον βρηκε εξαιρετικο, ο καφες καθιερωθηκε.
Τονωτικος,με υπεροχο αρωμα και γευση για να ικανοποιησει ολα τα γουστα,εχει διεγερτικες ιδιοτητες και χαριζει ευεξια και καλη διαθεση.
Τα πρωινα της Κυριακης που δεν πηγαινουμε στη δουλεια ,η πιο ωραια απολαυση ειναι ο καφες μας μαζι με τις εφημεριδες και τα περιοδικα.
Καφεδακι,ενα φιλι και φυγαμε για τη δουλεια

Αυτη η κυρια προλαβε να βρει θεση διπλα στο παραθυρο για να απολαυσει τον καφε της με θεα.

Ολη η Ιταλικη φινετσα σε ενα αρωματικο δακρυ.

Ελληνικος σε αρχοντικο φλυτζανι

Με γαλα για πιο ελαφριες καταστασεις

Αχνιστος ο πρωινος γαλλικος.

Παγωμενος Εσπρεσσο με κρεμα Μιαμ Μιαμ

Καπουτσινο με αφρογαλα και κανελλα.

Αθανατη φραπεδια πλαι στο γαλαζιο

Τα τελευταια χρονια οι μαεστροι του καφε πηραν τα πινελα τους και επιασαν δουλεια.Ζωγραφικη στον καφε λοιπον και η φαντασια οργιαζει.Το αποτελεσμα ειναι τοσο ωραιο που σχεδον δεν θελουμε να το χαλασουμε . Παμε να το δουμε.

Οι ποικιλιες του καφε ειναι πολλες, αλλα θελω εδω να σας μιλησω για τον πιο ακριβο καφε του κοσμου.Αξιζει να μαθουμε πως παραγεται,γιαυτο παρακαλω διαβαστε το παρακατω κειμενο.
Καφές Kopi Luwak Τιμή ανά κιλό: 210 – 1.060 ευρώ O καφές Kopi Luwak ή καφές μοσχογαλής είναι ο ακριβότερος καφές στον κόσμο. Παράγεται κυρίως στην Ινδονησία, ενώ η βασική διαφορά του με τον κλασικό καφέ είναι η… φυσική επεξεργασία του. Ειδικότερα, οι κόκκοι του εν λόγω καφέ καταναλώνονται από την άγρια ασιατική μοσχογαλή, δεν χωνεύονται από το πεπτικό της σύστημα και οι ινδονήσιοι τους συλλέγουν από τα περιττώματά της. Προφανώς, τα στομαχικά υγρά του θηλαστικού προκαλούν μια ενζυματική διαδικασία που προσδίδει μοναδικό και πολύπλοκο άρωμα στον καφέ, τουλάχιστον σύμφωνα με όσους έχουν δοκιμάσει. Μάλιστα, οι Αμερικάνοι, αστειευόμενοι, παραγγέλνουν το εν λόγω ρόφημα ως «crappucino».

Αν καποιος εχει καταναλωσει αυτον τον καφε ας μας πει αν αξιζει τα λεφτα του!

ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ

Η αποφαση να μαγειρεψω μου ηρθε μαζι με την προσκληση για ενα οικογενειακο τραπεζι γενεθλιων.Το γλυκο το φτιαχνω συχνα και ακολουθω παντα την ιδια υπεροχη συνταγη που εμαθα απο τον Παρλιαρο.Ειναι νομιζω η καλυτερη και πιο ελαφρια μους σοκολατας που μπορει να φτιαξει κανεις και εχει σιγουρη επιτυχια.Χωρις βουτυρο και αυγα εχει μονο τρια υλικα.

Μια μεγαλη κ.γαλακτος που θα την χτυπησουμε σε σαντιγυ(500 ml)

Δυστυχως συμφωνα με την χημεια των τροφιμων η κ.γαλακτος δεν θα μας κανει τη χαρη να πηξει αν δεν εχει ολα της τα λιπαρα!Κανουμε λοιπον μια μικρη αταξια εδω και αγοραζουμε μια σκανταλιαρα παχουλη κρεμουλα και την χτυπαμε αλυπητα.

Σε μπαιν μαρι θα λιωσουμε 500gr κουβερτουρα .Παρακαλω για περισσοτερη γευση καντε μου τη χαρη να παρετε σοκολατα με μεγαλυτερη περιεκτικοτητα σε κακαο.Δεν κλεβουμε κομματακι σοκολατας γιατι θα δω χειλακια σοκολατι και θα σας μαλωσω!

Αλλα μην την αφησετε να λιωνει μονη της χωρις παρεα.Να βαλετε μεσα 200ml πρασινο γαλα! Αυτο, αυτο με τα χαμηλα λιπαρα μια χαρα του παει.

Ετοιμο το μειγμα για να παει στη φορμα του.
Ενας σοκολατενιος καταρρακτης

Οποιος επιθυμει ατομικες καταστασεις μπορει να βαλει τη μους σε μπολακια και να την απολαμβανει μια καθε φορα.Εγω εδω την εβαλα σε φορμα με τσερκι.Και για να γινω λιγο πιο ατακτη, εκρυψα στο απολαυστικο κορμακι της μερικα μπισκοτα Ορεο με σοκολατενια γεμιση,αφου πρωτα τα θρυμματισα.

Να και το αποτελεσμα μετα το food styling

Μια σημαντικη συμβουλη.Το γλυκακι μας το ετοιμαζουμε την προηγουμενη μερα,για να δεσουν υπεροχα τα υλικα του και να σφιξει αρκετα.Ετσι θα αποσπασουμε επαινους και ολοι θα ζητουν ενα κομματι ακομα.Απολαυστε το με αργες κινησεις και αφηστε τη σοκολατα να καταλαβει τις αισθησεις σας.
Παμε να φτιαξουμε και μια ταρτα με τυρια γιατι μονο του το γλυκο μας δεν αρκει.Την πιο ωραια ιδεα μου την εδωσε η Μπετυ,στο μπλογκ της.Μια ευκολη ταρτα με τυρια που εγω προσθεσα και μανιταρια ετσι για την τσαχπινια

Τα μανιταρια μπηκαν στο τηγανι να σωταριστουν σε ελαχιστο λαδι.

Ενα φυλλο σφολιατας ξαπλωνει αναπαυτικα στην ταρτιερα και περιμενει το μειγμα των τυριων να πανε παρεα μεχρι το φουρνο να ροδοκοκκινισουν. Περιπου 400gr τα τυρια ,τα ανακατεψα με ενα ποτηρι γαλα και δυο βιολογικα αυγουλακια χτυπημενα επισης χωρις ελεος.Πανω πανω εστρωσα τα μανιταρια που εσμιξαν χαρουμενα με μια ψιλοκομμενη ντοματα για το ωραιο της το χρωμα.


Κρυφη ματια στο φουρνο
Ετοιμη η ταρτα μας στο τραπεζι περιμενει να μας χαρισει τις γευστικες της ομορφιες.Δεν της ταιριαζει η μοναξια.Θελει καλη παρεα για μας δειξει ξεδιαντροπα τα καλλη της.Ενα ποτηρι κοκκινο κρασι γεματο αρωμα να λαμπυρισει στο ποτηρι και να μας απογειωσει.

ΕΧΕΙΣ ΤΑΛΕΝΤΟ

Ενα βιντεο που παρακολουθησα στην κρατικη τηλεοραση και νομιζω αξιζει να το δουμε.
Ενα νεαρο κοριτσι απο την Ουκρανια εμφανιζεται στη πατριδα της σε μια εκπομπη ταλεντων και κανει τον κοσμο να κλαψει.
Η Ksenia Simonova ζωγραφιζει με αμμο πανω σε τζαμι την ιστορια της Ουκρανιας.
Ξεκινα με ενα ομορφο τοπιο και ενα νεαρο ζευγαρι που χαιρεται τον ερωτα του,οταν ξαφνικα ολα διακοπτονται απο τους βομβαρδισμους του δευτερου Παγκοσμιου πολεμου.
Μου αρεσει πολυ η κινηση της, καθως επισης το κερι που αναβει για να φωτισει την ιστορια της.Στο τελος ζωγραφιζει τον αγνωστο στρατιωτη της Ουκρανιας και γραφει "για παντα μαζι σου".Υστερα σκυβει και σβηνει σχεδον ευλαβικα το φως.
Ο κοσμος που την παρακολουθει κλαει.

Ανακαλυψα βεβαια αργοτερα οτι η ζωγραφικη στην αμμο ειναι αρκετα γνωστη και πολλοι καλλιτεχνες εχουν ασχοληθει φτιαχνοντας σπουδαια εργα.
Αυτη η τεχνη του εφημερου που κατακτα την μνημη μας και μενει εκει μου φαινεται τρυφερη και αμεση.Εχει κινηση και μια περιγραφικοτητα που μετακινει τον θεατη της απο το ενα σημειο στο αλλο γρηγορα και χωρις αναστολες.
Απο την ιδια ειναι και το παρακατω βιντεο.Απολαυστε το.