Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ




Αυτην την Ελλαδα δεν μπορει κανεις να μας την παρει.Δυο μερουλες αποδραση και ερχονται ξανα μπροστα σου οι γευσεις και οι εικονες απο μια Ελλαδα που ξερεις κι αγαπας.Καλο ειναι το Σαββατοκυριακοδευτερο οταν το γεμιζεις με ανεμελια και μικροχαρες.
Μπανιο,χαζοπεριοδικα στην παραλια,παγωμενο το ξανθο κρασι στο ποτηρι σου και ονειρα με χρωμα γαλαζιο που σε γεμιζει φως.











Θελετε ομως να σας διηγηθω και το αλατοπιπερο της υποθεσης;

Ε! μα πως δεν θα ειχα και μια περιπετεια εγω,αφου το συνηθισα απο περυσι που πηγα στην Καλαματα τον Ιουνιο και επεσα πανω στην Μενεγακη που εκανε εκμπομπη στο ιδιο ξενοδοχειο.Σαββατο βραδυ λοιπον και ενω κοιμαμαι με την επιθυμια να ξεκουραστω λιγακι,ξυπναω κατα τις 3 παρακαλω απο δυνατες φωνες.Μεχρι να καταλαβω τι γινεται συνειδητοποιω οτι οι φωνες ερχονται απο το διπλανο δωματιο.Και με δυο λογια ο συζυγος χρειαστηκε να κανει καποια χιλιομετρα για να ανακαλυψει οτι η συμβια του τον απατουσε.Και η αποκαλυψη εγινε στο ξενοδοχειο που πηγα εγω,το ιδιο βραδυ και στο διπλανο μας δωματιο.Οι φωνες συνεχιζονται και καθως αυτα τα δωματια ειναι χαρτινα ακους τα παντα.Αυτος απειλει,η συζυγος κλαιει και τον παρακαλαει να μην φυγει και κεινος της ξαναλεει,γιατι με εφερες εμενα εδω αφου θα ητανε και ο αλλος.Τι ειμαι εγω ο μαλ....;Τα νευρα μου δεν ειναι καλα.Τηλεφωνω στην reception,ερχεται ο νυχτοφυλακας και ο υπνος μου εχει παει περιπατο για ακομα μια φορα.

Εχετε ζησει τετοια περιπετεια;Να μου το πειτε σας παρακαλω να ανταλλαξουμε εμπειριες.Τα ειχε ολα αυτο το Σ/Κ λοιπον αλλα ειναι καιρος να τα δουμε ολα με χιουμορ και να απολαυσουμε τις στιγμες.Που κατα τα αλλα ηταν πολυ ομορφες και οι υπευθυνοι του ξενοδοχειου μας εστειλαν στο δωματιο δωρακια για να μας ζητησουν συγγνωμη για το επεισοδιο,που στην τελικη δεν ευθυνονταν και αυτοι.

Και σεις αν θελετε μια πρωτης ταξεως περιπετεια στις διακοπες σας να με παρετε μαζι σας και δεν θα χασετε.

Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ


Περασε κιολας ενας χρονος.Ενας χρονος απο τοτε που ξεκινησε αυτο το ταξιδι ετσι χωρις προγραμμα.


Διαβαζα για καιρο διαφορα μπλογκς και δεν φανταζομουνα στην αρχη οτι μπορουσα κι εγω να γραψω αυτα που σκεφτομουνα.Και τελικα παρασυρμενη απο την επιθυμια της στιγμης,αφησα το καραβακι μου να ταξιδεψει στη φουρτουνιασμενη θαλασσα με μια κρυφη αγωνια για οσα θα φερει ο χρονος.
Και υστερα ηρθαν οι φιλοι.Αυτοι που διαβασαν,εγραψαν και σχολιασαν.


Και αλλοι που περασαν χωρις να σχολιασουν μονο σταθηκαν για να διαβασουν.


Και οι πρωτες συναντησεις,οι γνωριμιες και η μεγαλη χαρα να ανακαλυπτεις αυτους τους ανθρωπους που εχεις διαβασει τις σκεψεις τους και εχεις γινει ενα κομματι στη δικη τους καθημερινοτητα.


Ενας ολοκληρος κοσμος αναδυθηκε μεσα απο το μεχρι χτες αψυχο ιντερνετικο περιβαλλον.Ενας κοσμος αληθινος με τις ιδιες αγωνιες που εχεις κι εσυ,αυτος ο κοσμος που σε εμπιστευτηκε και σου εδειξε την αγαπη του.

Θελω να σας πω ενα μεγαλο ευχαριστω.Γιατι χωρις εσας αυτο το ταξιδι δεν θα ειχε κανενα νοημα.Για μια ακομα φορα διαπιστωσα ποσα πραγματα εχω ακομα να μαθω και ποσα εχω κρατησει απο τα δικα σας λογια και σχολια.Η συμμετοχη,η υποστηριξη,η αγαπη,αλλα και η διαφωνια,η αποτυπωση των διαφορετικων αποψεων,ειναι τα βασικα συστατικα για να συνεχιστει η προσπαθεια για επικοινωνια.Δεν εχει σημασια ποσο θα διαρκεσει.Αλλωστε κανεις δεν μπορει να ξερει τι θα συμβει αυριο.Το ταξιδι ομως παραμενει παντα το πιο ουσιαστικο κομματι αυτης της προσπαθειας.

Αυτα ειναι τα δικα σας γενεθλια και σας τιμω οσο με εχετε τιμησει κι εσεις.

Σε σας ανηκουν ολα τα λουλουδια και οι αγκαλιες.

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ


Επειδη τον τελευταιο καιρο τα μηνυματα ειναι δυσαρεστα και δεχομαστε συνεχως προκλησεις που μας καταπιεζουν και μας αλλαζουν τα δεδομενα της καθημερινοτητας μας, ξεχναμε να πουμε ευχαριστω στη ζωη.Και επισης ξεχναμε να την προστατευσουμε και να την παμε στο πιο ψηλο της σκαλοπατι,γιατι αυτο της αξιζει.
Η ζωη ειναι ομορφια,ειναι συγκινηση,ειναι παθος,ειναι μια περιπετεια που καλουμαστε ολοι να την ζησουμε ο καθενας με τον δικο του τροπο.Το πως επιλεγει ο καθενας να ζησει την προσωπικη του περιπετεια,ειναι και ο καθρεφτης της ψυχης του και της σκεψης του.Και ειναι εν ολιγοις ιδιωτικη του υποθεση.
Σε ενα πραγμα ομως πιστευω οτι θα συμφωνησουμε ολοι.Η ζωη σου δεν επιδεχεται εκπτωσεις,φτηνες λυσεις επιβιωσης,αναιτιες υποχωρησεις και συμβιβασμους.

Γιατι η ζωη εχει χρωμα και ειναι ερωτας.Και οπως καθε μεγαλος ερωτας ερχεται μονο μια φορα και σε σφραγιζει, ετσι και η ζωη σου ειναι μια και μοναδικη και ειναι προσωρινη.

Τιποτα δεν σου χαριζεται.Καθε μερα ειναι ενας αγωνας για την επιβιωση,μια πορεια για να πετυχουμε το στοιχημα.Ενα ονειρο που συμμετεχουμε σ'αυτο χωρις περιορισμους.Ζησε τη ζωη σου ετσι οπως ερχεται και ασε να σε παρασυρει η αληθεια της στο μεγαλο ταξιδι της γνωσης.
Και κυριως μη μασας.Σε καθε σταθμο καραδοκουν οι σειρηνες για σου χαλασουν τα σχεδια,αλλα ο παραδεισος σου εισαι εσυ και ξερεις να φερνεις τα πραγματα στις δικες σου διαστασεις.

Οτι σε χαλαει βρες τη δυναμη να το αλλαξεις και ασε τις εμπειριες να σε κατακλυσουν.Ακομα και οι δυσκολιες ειναι θειο δωρο.Ειναι μια ευκαιρια να παλεψεις,μια προκληση να δεις τα πραγματα με ψυχραιμια και να επανεξετασεις τις σχεσεις σου με τους ανθρωπους γυρω σου.Τιποτα δεν παει χαμενο τελικα.Μαθε απο τα λαθη σου και μην ξεχνας οτι για ολα ερχεται καποτε το πληρωμα του χρονου.Ο χρονος ο μεγαλος κριτης ειναι αυτος που πολλες φορες ειναι αρωγος στις δυσκολιες,αρκει να εχεις την υπομονη να περιμενεις.Αλλωστε ο Σοπεναουερ ειχε πει πως "οι πιο μεγαλες δυσκολιες υπαρχουν εκει που δεν τις ψαχνουμε".Και επειδη το περασμα του χρονου κρυβει παντα το προσωπικο μας αποτυπωμα ας φροντισουμε να τα εχουμε καλα με τον εαυτο μας,γιατι αν εμεις νοιωθουμε καλα,μπορουμε να ελπιζουμε οτι και καποιοι αλλοι κοντα μας θα ειναι καλα και θα μας αγαπουν με τον ιδιο τροπο που το κανουμε κι εμεις.

Τελικα τι ειναι ακριβως η ζωη;

Ενα ταξιδι μοναδικο με προορισμο την δικη σου Ιθακη;

Ενα παραμυθι με δικο σου περιεχομενο και το τελος που επιθυμεις;

Η μηπως ενα παρτυ διαρκειας με ξεφρενους ρυθμους,χρωματα και ηχους που σε μαγευουν;



Το τραγουδακι αφιερωμενο.

"Οτι αξιζει ποναει κι ειναι δυσκολο"

Τετάρτη, 2 Ιουνίου 2010

Ο ΥΠΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ


Θαυμαζω τους ανθρωπους που μπορουν και κοιμουνται ευκολα.Οση κουραση και ναχεις παιρνεις εναν υπνακο,χαλαρωνεις και μετα εισαι παλι ετοιμος να τρεξεις για τις δουλειες σου.
Εγω απο παιδι ειχα προβλημα με τον υπνο.Και θυμαμαι οτι ενιωθα δυστυχισμενη οταν τα μεσημερια,κυριως του καλοκαιριου, με κυνηγουσε η μανα μου για να κοιμηθω.Εστεκα σε μια γωνια και περιμενα με αγωνια ποτε θα ξυπνησουν οι αλλοι για να νιωσω παλι ελευθερη.

Οταν αρχισα να δουλευω και επρεπε να ξενυχταω για καλο σκοπο το μαρτυριο μου ολοκληρωθηκε.Δεν μπορουσα να ξεκουραστω ουτε πριν,αλλα ουτε και μετα.Και δεν καταφερα να το συνηθισω ακομα και μετα απο τοσα χρονια.


Ο υπνος ειναι φαρμακο,θεραπεια του κορμιου και του νου.Δυναμωνει τη μνημη και κανει καλο στο δερμα και στο νευρικο σου συστημα.Οσο εισαι αφημενος στην αγκαλια του Μορφεα σταματουν και οι κακες σκεψεις,το σωμα αναπαυεται και για λιγο η πραγματικοτητα σου, περναει σε αλλη διασταση.
Ασε που μπορει να ονειρευτεις κιολας οτι η κριση τελειωσε,τρωμε ολοι με χρυσα κουταλια,οι συνταξιουχοι εχουν φαρμακα και περιθαλψη,το παιδι σου βρηκε μια καλη δουλεια και σενα σου χαμογελαει μια παλια σου αγαπη και ερωτευεσαι ξανα.
Καλα το ξερω,εδω παει το"και μετα ξυπνησες",αλλα τι να λεμε ο υπνος κανει καλο.

Χτες το πρωι τελειωνω απο τη δουλεια στις 7.30 και ξεκινω για το σπιτι.Ειμαι πτωμα με ελαχιστο υπνο και αυτη τη φορα θελω οσο τιποτα να ξεκουραστω.
Μολις φτανω κανω μερικα τυπικα και αποφασιζω να παω για υπνο.Εδω αρχιζει η μαχη με το στιφογυρισμα.Ζεσταινομαι,ιδρωνω,τσουζουν τα ματια μου,ποναει ξαφνικα ολο μου το κορμι αλλα ο λυτρωτικος υπνος δεν ερχεται με τιποτα.Τι κακο εχω κανει θεε μου, σκεφτομαι και ακομα κι ο υπνακος με αποφευγει.Νομιζω οτι καπου εδω αρχιζει ο εκνευρισμος και αποφασιζω να κανω διακοπη για διαφημισεις.Διακοπη απο το στροβιλισμα δηλαδη, γιατι τιποτα αλλο δεν μου συμβαινει.Σερνομαι μεχρι τον υπολογιστη και ριχνω ματιες στα μπλογκς.Μελισσουλα το ποστακι σου πολυ με συγκινησε και ετσι αρχισαν και ολες οι σκεψεις.Δεν ειδα το σηριαλ γιατι μολις ειχε αρχισει εγω εφυγα για τη δουλεια αλλα απο οσα γραφεις καταλαβαινω.

Ξαναρχιζω την προσπαθεια να κοιμηθω και γρηγορα καταλαβαινω οτι ειναι ματαιος ο κοπος.Ποσα προβατακια πρεπει να μετρησω ακομα.Σε λιγο θα βελαξω εγω η ιδια.


Αφηστε που λενε οτι ο κακος υπνος παχαινει κιολας.Γιατι οι ερευνες εχουν δειξει οτι οι ανθρωποι τρωνε μετα, κατα μεσο ορο 550 θερμιδες η 22% περισσοτερες απο το κανονικο.Ευτυχως που ο υπνος ειναι ιδιωτικη υποθεση και δεν χρειαζεται να τον αγορασουμε γιατι καποιοι θα πληρωναν πολυ ακριβα τη γλυκια συνηθεια.

Αχ ας ακουσω ενα τραγουδακι να ξεχαστω λιγο και ελπιζω η μαχη μου με τον υπνο να ειναι νικηφορα τελικα γιατι δεν με βλεπω καλα.

Καλο μηνα σε ολους και καλο δροσερο καλοκαιρι η καυτο οπως το προτιμαται.