ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΟΣ

Τις τελευταιες μερες περπατησα κι εγω ανταμα με την ελληνικη οικονομια.Αρρωστες και ταλαιπωρημενες και οι δυο.Μονο που στην δικη μου περιπτωση τα πραγματα ηταν λιγο πιο απλα.Αντε δυο τσαγια, ενα αντιπυρετικο,λιγο σιροπι για το βηχα και ναμαι παλι ετοιμη για νεες περιπετειες και εργασια.Η καλη μας η οικονομια ομως εχει νοσησει βαρεια και τα απλα γιατροσοφια δεν φαινεται να εχουν κανενα αποτελεσμα.Βεβαια τα πρωτα συμπτωματα ειχαν φανει εδω και καιρο,αλλα κανεις δεν εδωσε σημασια και φτασαμε σημερα να χρειαζεται πολλαπλο bypass για να την συνεφερουμε.

Τον Σεπτεμβρη που μας περασε ηρθε κι εκεινο το ψηλο αγορι με την ξενοφερτη προφορα και την αθλητικη παρουσια και μας ξεμυαλισε με υποσχεσεις του τυπου"λεφτα υπαρχουνε και χρειαζεται να γινει μονο μια κινηση για να φαμε ολοι με χρυσα κουταλια". Αμεσως τρεξαμε ολοι να ψηφισουμε,για να προλαβουμε να παμε σπιτι να στρωσουμε το καλο τραπεζομαντηλο και να περιμενουμε την επομενη μερα που θα αλλαζε τη ζωη μας.

Και η επομενη μερα δεν ηρθε ακομα γιατι στο μεταξυ ανακαλυψε το ψηλο αγορι οτι η κυρια οικονομια ειναι αρρωστη βαρεια και οδηγηθηκε χωρις αναστολες στο χειρουργικο κρεβατι,με το νυστερι των περικοπων να λειτουργει χωρις σταματημο για να την γιατρεψει.

Στο μεταξυ βρεθηκε και ο ιος που προκαλεσε την εμφραγματικη λειτουργια της καρδιας της ελληνικης οικονομιας και οδηγηθηκε παραυτα σε λαικο δικαστηριο για να τιμωρηθει.

Οι δημοσιοι υπαλληλοι λοιπον,αυτοι φταινε για τα χαλια της οικονομιας μας.Αυτοι που τοσα χρονια εισεπραταν επιδοματα εναντι αυξησης μισθων,για να ανταποκριθουν εν μερει στις υψηλου κοστους απαιτησεις της καθημερινοτητας,που πληρωνουν αγογγυστα τους φορους που τους αναλογουν γιατι δεν μπορουν να κρυψουν ουτε μια δραχμη απο τα εισοδηματα τους,γιατι τα ξερει ακομα και η κουτση μαρια.Που χανουν πλεον κεκτημενα δικαιωματα ετων οπως τα ορια συνταξιοδοτησης,αυτα που πληττουν κυριως τις γυναικες.Χωρις καμμια διαχειριση του κοινωνικου κεφαλαιου, το κρατος θα κρατησει στις θεσεις τους, εργαζομενους μεγαλης ηλικιας που θα αδυνατουν να ανταποκριθουν στα νεα δεδομενα και τις συγχρονες απαιτησεις ωστε να αυξηθει η παραγωγικοτητα. Που παιρνουν πτυχιο απο το πανεπιστημιο για να μαθουν γραμματα τα παιδια μας και πληρωνονται στα 25 χρονια υπηρεσιας με 1500 euro για να οδηγηθουν αυτοματα στην παραπαιδεια,που το ιδιο το ελληνικο κρατος συντηρει και υποθαλπτει για παρα πολλα χρονια,χωρις να τολμησει την τομη που θα φερει την ανοιξη στην παιδεια,και θα οδηγησει στην πολυποθητη συγκλιση που μας υποσχεθηκαν μετα την εισοδο μας στο euro.

Επι πλεον θεωρω οτι η συμπλεγματικη ταυτοποιηση ολων των εργαζομενων στον ευρυτερο δημοσιο τομεα με το προτυπο του τεμπελη και αγενη υπαλληλου που χειριζεται τον απεναντι του με την λαικοχωριατικη νοοτροπια του ξερεις ποιος ειμαι εγω,δεν ισχυει.

Υπαρχουν δημ.υπαλληλοι που μοχθουν αληθινα,προσφερουν υψηλου επιπεδου υπηρεσιες με μεγαλο φορτιο ευθυνης,εργαζονται σε ημερες και ωρες που ολοι οι υπολοιποι απολαμβανουν την αναπαυση τους και στηριζουν εξαιρετικα νευραλγικους τομεις για την ελληνικη οικονομια.

Απαιτειται λοιπον η κατα περιπτωση αξιολογηση των εργαζομενων για να αποδωθει και το δικαιο.

Η υπαρξη και η στηριξη της μεσαιας ταξης αποτελει χρεος και ελπιδα για το καθε ευνομουμενο κρατος.Εαν οδηγηθουμε στην παραγωγη νεοπτωχων και στην εξαφανιση ουσιαστικα της μεσαιας ταξης,τοτε ενα μεγαλο κομματι μικρομεσαιων επιχειρησεων που ουσιαστικα στηριζονται εκει θα αναγκαστει να κανει περικοπες,να απολυσει υπαλληλους και μακροπροθεσμα να καταληξει σε κλεισιμο.

Επανερχεται δραματικα η εικονα του δημ.υπαλληλου με τα μανικια που προστατευαν απο τη φθορα το μοναδικο καλο πουκαμισο.Του υπαλληλου που αμειβοταν φτωχα,ετρωγε φτωχα και ζουσε χωρις ελπιδα στην θλιβερη μετα τον εμφυλιο δεκαετια του 50.Η δημοσια διοικηση που βρισκεται ηδη σε κατασταση αποσυνθεσης με την μειωση των δαπανων θα γινει πολυ χειροτερη.Μειωση δαπανων σημαινει και μειωση των υπηρεσιων.Χειροτερα νοσοκομεια,επιπεδο σπουδων στα σχολεια υποβαθμισμενο,και μεγαλυτερο χρονο αναμονης για την εξυπηρετηση στις υπηρεσιες.

Και ολα αυτα μεσα σε ενα απολυτα καπιταλιστικο και καταναλωτικο συστημα που ο "βασικος μετοχος"της διαφημισης κατακλυζει τη ζωη μας και υποδαυλιζει τις επιθυμιες μας.

Δεχομαι στωικα να προσφερω οτι ειναι δυνατον για τη στηριξη της οικονομιας και των προσπαθειων του νεου πρωθυπουργου για την αντιμετωπιση της κρισης.

Ας ειμαι ομως αυτη τη φορα ο ουραγος, πισω απο τους μεγαλους φοροφυγαδες που κατακλεβουν το κρατος δηλωνουν 500 euro εισοδημα το μηνα και κυκλοφορουν με πανακριβα αυτοκινητα και προκλητικη ζωη.

Ειναι μεγαλη αναγκη να ικανοποιηθει πρωτα το κοινο περι δικαιου αισθημα και υστερα να ζητησει το κρατος την στηριξη των γνωστων υποζυγιων που λεγονται δημ.υπαλληλοι.Θελω επισης καποιος να μου εξασφαλισει οτι η οποιαδηποτε θυσια,η προσφορα μου,θα εχει θετικο αποτελεσμα και οτι συντομα, το 2013 νομιζω ειπε ο πρωθυπουργος,θα βγουμε επιτελους απο την κριση,η οικονομια θα ανακαμψει και ο ελληνας συνεπης φορολογουμενος θα παρει πισω τα χρηματα που εχασε αυτα τα χρονια.Υπαρχει σχεδιο αναπτυξης για την οικονομια,για να μην χρειαστουν αλλα σκληροτερα μετρα για τον πολιτη που δοκιμαζεται ηδη;

ΠΩΣ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΚΙ ΑΡΡΩΣΤΗΣΑ;

Αφηνω εδω μια καλημερα και σας ευχαριστω για ολα τα σχολια σας.Ενα κρυολογημα που δεν του εδωσα σημασια και μια μικρη υπερκοπωση με εστειλαν να κανω παρεα με θερμομετρα,φαρμακα και λοιπα θεραπευτικα.

Εφυγα απο τη δουλεια και με μεγαλη δυσκολια καταφερα να φτασω σπιτι.

Δεν αισθανομαι ακομα πολυ καλα,αλλα που θα παει θα περασει κι αυτο.

Ευχομαι να ειστε ολοι καλα και συντομα ελπιζω να τα ξαναπουμε.

ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΕΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΒΟΤΚΑ

Φετος οι λεμονιες στον κηπο γεμισαν καρπους απο νωρις.Τα κλαδια εγειραν και σχεδον ακουμπησαν στη γη απο το βαρος.Τα Χριστουγεννα ητανε το πιο πρωτοτυπο δεντρο,στολισμενο με κιτρινες μπαλες και μια μυρωδια ολο γλυκα.

Μα τοσα λεμονια τι να τα κανεις τελικα;Γεμιζω τσαντες και τις χαριζω στη γειτονια.Τη δευτερη φορα μου λενε ευγενικα,ξερεις εχουμε κι εμεις πολλα λεμονια και δεν θα χρειαστουμε αλλα.Αποφασιζω να φτιαξω συμπυκνωμνη λεμοναδα για το καλοκαιρι,που ειναι πολυ δροσιστικη και χωνευτικη συγχρονως.Τα πρωτα μπουκαλια μπηκαν στο ψυγειο,τα δευτερα τα χαριζω κι αυτη τη φορα τα δεχονται ευχαριστως.

Προσπαθω να σκεφτω κατι αλλο και ξαφνικα μου λεει στη δουλεια η Ευανθια,μα γιατι δεν φτιαχνεις λιμοντσελο;

Η τελεια ιδεα.Βρισκω στο νετ τη συνταγη του Παρλιαρου.

Βαζουμε σε ενα μεγαλο βαζο ενα μπουκαλι βοτκα(750ml) και καθαριζουμε με πολυ προσοχη τεσσερα μεγαλα λεμονια για να παρουμε την κιτρινη φλουδα τους,χωρις σχεδον καθολου απο το ασπρο στρωμα που ειναι απο κατω.

Πολτοποιουμε τη φλουδα μαζι με 150 γρ.ζαχαρη και τα προσθετουμε στη βοτκα.Σφραγιζουμε και τα αφηνουμε να περιμενουν για τεσσερις μερες.

Φτιαχνουμε στη συνεχεια ενα σιροπι με 170γρ.νερο και 150γρ. ζαχαρη.Το αφηνουμε να κρυωσει εντελως και στο μεταξυ σουρωνουμε καλα το υπεροχο υγρο που μας εχει δωσει η βοτκα με το αρωμα του λεμονιου.

Προσθετουμε το σιροπι και εχουμε ενα λικερακι θαυμα φτιαγμενο απ'τα χερακια μας.Βεβαια μπορουμε να φτιαξουμε το λιμοντσελο και με οινοπνευμα ποτοποιιας,αλλα χρειαζεται προσοχη γιατι το οινοπνευμα αυτο εχει 95 βαθμους κι εμεις χρειαζομαστε 40-45 βαθμους αλκοολης για να φτιαξουμε το λικερ.Αρα προσθετουμε ιση ποσοτητα νερου στο οινοπνευμα για να εχουμε τους βαθμους που απαιτουνται.Στην παρασκευη αυτη αλλαζουν λιγο τα πραγματα,γιατι χρειαζεται να προσθεσουμε και μεγαλυτερη ποσοτητα ζαχαρης ισως 900γρ,σε συνολο ενος λιτρου αλκοολ.

Εγω δεν αγαπαω τη ζαχαρη και δεν μπορω να γευτω γλυκα πραγματα,γιαυτο και δεν βαζω τοση πολλη.

Προτεινω λοιπον να δοκιμασετε το λικερακι σας οταν το σουρωσετε και πριν φτιαξετε το σιροπι.Τοτε θα καταλαβετε τη γευση του και αναλογα με την επιθυμια σας θα βαλετε και τη ζαχαρη.Για καποιους που αποφασιζουν να το φτιαξουν για πρωτη φορα,η πρωτη συνταγη εχει τελειο αποτελεσμα.Θυμηθειτε οτι το λιμοντσελο μπορει να γινει επισης με γκραπα,τσιπουρο,η ρακι.
Ερασιτεχνες ποτοποιοι λοιπον και οι φιλοι μας οι Ιταλοι εχασαν το πιο γλυκο τους μυστικο,αλλα τι σημασια εχει,μηπως και οι Ολλανδοι δεν φτιαχνουν φετα;

Υ.Γ.Ο μαιντανος ηρθε απο τον κηπο και θρονιαστηκε εκει,γιατι ως γνωστον ο μαιντανος παει παντου.

TΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ

Βραδια Καρναβαλιου

Η λεξη ειναι λατινογενης και προερχεται απο το Carne(κρεας) και vale(περναει).Ουσιαστικα υπονοει την αποχη απο την καταναλωση κρεατος και εχει την ιδια ακριβως σημασια με την λεξη Αποκρια που χρησιμοποιουμε επισης.Τα εθιμα της αποκριας εχουν τις ριζες τους στην αρχαια Ελλαδα και στην παγανιστικη λατρεια του Διονυσου,που ηταν ο θεος του οινου και της διασκεδασης.
Pieter Brugel "Η Μαχη του καρναβαλιου με την σαρακοστη"

Στην χριστιανικη λατρεια τα εθιμα αυτα διατηρηθηκαν και η αποκρια γιορταζεται με μεταμφιεσεις,γλεντια και σκωπτικη διαθεση.Σατυρικοι στιχοι και αυτοσχεδια τραγουδια,αναφερονται με μεγαλη αθυροστομια σε γεγονοτα της καθημερινης ζωης,προσωπα και περιστατικα και προτρεπουν τον κοσμο να ξεφαντωσει.

Καρναβαλι στο Παρισι

Paul Klee "Καρναβαλι"

Miro "Το καρναβαλι του Αρλεκινου"

Wolfgang Heller "καρναβαλι"

"οι μασκες "του Ενσορ

Το καρναβαλι και οι μεταφιεσεις του ειναι μια τεραστια ψυχικη διεξοδος που με αφορμη τα εθιμα και τις συνηθειες τοσων ετων προσφερει στον ανθρωπο την διαφυγη απο την πραγματικοτητα και την απελευθερωση εσωτερικων δυναμεων και παρορμητικων ενεργειων που κατοικοεδρευουν στο υποσυνειδητο και αναδυονται ατοφιες και δυναμικες.

Οι χοροι,το σκωπτικο ξεφαντωμα,τα γλεντια γεφυρωνουν εστω και για λιγο,τις ανθρωπινες ανισοτητες,το χασμα αναμεσα στις κοινωνικες ταξεις,τις αντιθεσεις και τις διαφορες σε ολες τις ηλικιες και στα δυο φυλα.Ο Ουμπερτο Εκο λεει, οτι κατα την διαρκεια του καρναβαλιου, το ασεμνο γινεται μια περηφανη διακηρυξη των δικαιωματων του σωματος.

Σπυρου Βασιλειου "Το τραπεζι της Καθαρης Δευτερας"

Με το τελος των τριων εβδομαδων του καρναβαλιου και την ζηλευτη και απολαυστικη γαστρονομια της καθαρας Δευτερας,αρχιζει η μεγαλη τεσσαρακοστη,που απλωνεται σε σαραντα οκτω μερες νηστειας(γιαυτο και λεγεται μεγαλη) και ετοιμαζει σωμα και νου για τον εορτασμο του Πασχα.

Θυμαμαι οταν ημουνα παιδι και ερχοταν στο σπιτι η ξαδερφη της μητερας μου,γεματη φαντασια και λιγη τρελλα, μαζι με τα φανταχτερα ρουχα που κουβαλουσε,για να μας μασκαρεψει ολους για τον τοπικο χορο.Τοτε ολη η διαδικασια μου φαινοτανε μαγικη και μαλλον ευρισκα φοβερη την ιδεα να με θαυμαζω στον καθρεφτη με κραγιον και κοκκιναδι στα μαγουλα.Να γιατι το καρναβαλι αποδεσμευει επιθυμιες και χαλαρωνει τα ηθη.

Τωρα πια ελαχιστα με δελεαζει η ιδεα του μασκαρεματος και καμμια φορα με ενοχλει κιολας.

Δεν μου αρεσει η αποκρια και οτι χυδαιο την συνοδευει μου χαλαει την διαθεση.



Ενα τραγουδι του Σαββοπουλου με τους Ονιραμα.Δεν ξερω αν εχει σχεση με το θεμα,αλλα μας καλει να ζησουμε την πιο ομορφη μερα και ισως να ειναι μεσα στο καρναβαλι, μια μερα σκωπτικη,με ξεφρενους ρυθμους,γεματη ενταση,τρυφεροτητα και παθος.