ΒΡΑΒΕΙΑ

Η επιβραβευση ειναι κομματι της ανθρωπινης φυσης.Λειτουργει απο την παιδικη ηλικια και διαμορφωνει ενα κομματι του χαρακτηρα μας που εχει να κανει με την αυτοπεποιθηση του ατομου και την ενισχυση της αυτοεκτιμησης του.Αν επιβραβευσουμε ενα παιδι στην προσπαθεια του να κανει μια ζωγραφια,να περπατησει χωρις να του κραταμε το χερι,να πει τις πρωτες λεξεις,στην ουσια του δειχνουμε το δρομο να συνεχισει με το ιδιο θαρρος προκειμενου να πετυχει την κατακτηση του κοσμου που το περιβαλλει.Mε οποιο τροπο κι αν εκδηλωνεται αυτο το βραβειο, βοηθαει τον ανθρωπο να πατησει γερα στα ποδια του,να χαμογελασει και να συνεχισει την προσπαθεια για επιτυχια σε ολες τις φασεις της ζωης του.

Πολλα βραβεια εχουμε επινοησει εμεις οι ανθρωποι,αλλα υπαρχουν φορες,που ξεχναμε να τα χρησιμοποιησουμε σωστα.Βραβειο για την ομορφια,τη μαθηση,το ηθος,την ευφυια,την τεχνη και καθε ανθρωπινη δημιουργια που κλεινει μεσα της εξυπναδα και τολμη.

Εγω δεν πιστευω ιδιαιτερα στα βραβεια και νομιζα πως τα εχω αφησει να στεκονται σιωπηλα πισω στα μαθητικα χρονια,οταν το αριστα στην εκθεση και το βιβλιο στο τελος της χρονιας ειχε για μας τη μορφη της ολοκληρωσης και ηταν η πιο γλυκια διεκδικηση αναμεσα στους πολλους.

Τελευταια ανακαλυψαμε τα βραβεια στο blogging.Και εγω πιστευω πως ειδικα αυτα τα βραβεια ειναι ενα παιχνιδι που το παιζουμε με τους φιλους μας για να χαιρομαστε και να νοιωθουμε ομορφα.Και κρυβουν μεσα τους την αξια και την χαρη του ανθρωπου που τα προσφερει και μας καλει να συμμετεχουμε αυθορμητα σε νεες επιλογες και να προσπαθουμε παντα να κραταμε το παιχνιδι ζωντανο.

Η γλυκια Αγγελικη,

μου χαρισε πριν λιγο καιρο το

με την υποχρεωση να το προσφερω κι εγω με τη σειρα σε αλλους φιλους και αγαπημενους bloggers.Βεβαια με μια γρηγορη ματια ανακαλυψα οτι οι περισσοτεροι το ειχαν ηδη παρει και το ειχαν στολισει στην σελιδα τους.Αλλα δεν θα ηθελα αυτη η μικρη μου κατακτηση να μεινει μονη της χωρις μια συντροφια.Θελω λοιπον να το χαρισω σε ολους εσας που περασατε απο αυτη τη γωνια και μου αφιερωσατε το χρονο σας.Εισαστε ολοι σημαντικοι και σας αξιζει το καλυτερο βραβειο.
Αλλα εντελως ξεχωριστα, θα ηθελα να το χαρισω σε δυο πολυ τρυφερα προσωπα,σε δυο φιλες που με την τολμη,το θαρρος και την υπεροχη εμπνευση τους, αγγιζουν καθε φορα ενα δικο μου κομματι και με εκφραζουν ιδιαιτερα.

Στην αγαπημενη Δεσποινα,
που ειχα τη χαρα να την γνωρισω τις γιορτες οταν ταξιδεψε στην Ελλαδα.

Και στην υπεροχη Talisker,
που δεν την γνωρισα ακομα,αλλα θα το ηθελα πολυ.

Κοριτσια δεν χρειαζεται να το αναρτησετε,αλλωστε τα συναισθηματα ειναι πολυ πιο ισχυρα απο ολα τα βραβεια.Σας ευχαριστω για την καθε στιγμη και ευχομαι να συνεχισετε με το ιδιο παθος και την ιδια θεληση.

ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΩ

Πριν απο αρκετα χρονια, η περιοχη που μενω ηταν εντελως διαφορετικη, ο κοσμος απλοικος, οι σχεσεις λιγοτερο περιπλοκες και η καλημερα μας εβγαινε αυθορμητα και με χαμογελο. Οταν ηθελες να δεις καποιον απλα πηγαινες στο σπιτι του να τον συναντησεις, χωρις τηλεφωνα και χωρις αυτοκινητο.Και τοτε η πορτα ανοιγε με χαμογελο και χαρα, μαθαινες τα νεα του αλλου, η γειτονια ερχοτανε να σε βοηθησει στα δυσκολα και ηξερες καθε στιγμη πως θα βρεις εναν ωμο να ακουμπησεις.Τα χρονια περασαν και τα πραγματα εχουν αλλαξει.Κλειδωσαμε τις πορτες και τις καρδιες μας, ο διπλανος ειναι αγνωστος πια και η καλημερα μοιραζεται με φειδω και καχυποψια.Απο κεινα τα χρονια της αθωοτητας, τα ομορφα χρονια του αλτρουισμου και της αυθορμητης προσφορας ηρθε το καλοκαιρι να με συναντησει ενα κοριτσι με μαυρα μαλλια και χαμογελαστα ματια.

-Με θυμασαι;Μου ειπε.Μεγαλωσα στο σπιτι σου.Δοκιμασα το ψωμι της μητερας σου και τη γευση του φαγητου της στα παιδικα μου χρονια.
-Διαβασαμε μαζι τα πρωτα μου μαθηματα στο σχολειο και εσυ εβρισκες το χρονο να ασχοληθεις μαζι μου αν και ησουν φοιτητρια τοτε και συνηθως διαβαζες πολυ.
-Με θυμασαι;Οι γονεις μας ηταν φιλοι στενοι και δουλεψαν χρονια μαζι χωρις ποτε να ανταλλαξουν μια κακη κουβεντα.
Ειχε αλλαξει πολυ, αλλα ητανε παντα η Χριστινα.Οι δρομοι μας ειχανε χωρισει, καθως μεγαλωσαμε κι οι δυο.Παντρεμενη εκεινη απο χρονια με γνωστο πολιτικο,μανα πια με τρια υπεροχα παιδια, μου εφερε στο μυαλο σκηνες που εχουνε περασει στο παρελθον,αλλα η μνημη διατηρει παντα αναλλοιωτες.
Συγκινηθηκα και χαρηκα τοσο που την ξαναβρηκα.Και κει μεσα σε κουβεντες και θυμησες μου εσκασε το παραμυθι.Θελω την υποστηριξη σου,μου ειπε,για τις δημοτικες εκλογες που ερχονται.
Μα την εχεις φυσικα της απαντησα.Δεν μου φτανει,επεμενε, με το χαρακτηριστικο χιωτικο πεισμα της.Θελω να εισαι υποψηφια στο συνδυασμο μου,αυτη τη χαρη σου ζητω.

Εμεινα να την κοιταζω χωρις σκεψεις για πολυ ωρα.Η πρωτη μου απαντηση ητανε αρνητικη.
Ζουμε δυσκολες στιγμες και ο κοσμος πλεον στη συνειδηση του εχει απαξιωσει το πολιτικο συστημα και οσους ξεπουλησαν τα ονειρα του μεσου ανθρωπου,που διατηρουσε τις ελπιδες του για ενα καλυτερο αυριο και εισεπραξε μονο ψευτικες υποσχεσεις.Οποιος εχει πλεον το οραμα να ασχοληθει με την πολιτικη πρεπει να βρει ενα τροπο να στεγασει με ειλικρινεια αυτες τις ελπιδες και να σχεδιασει με ακριβεια τις παρεμβασεις στη συγχρονη ζωη.Και οταν κινεισαι σε τοπικο επιπεδο οι αναγκες αυτες πολλαπλασιαζονται καθως οι ανθρωποι ειναι αμεσα παρεμβατικοι και απαιτουν με τροπο καθοριστικο.

Τελικα πηρα τη μεγαλη αποφαση να εμπιστευτω το προγραμμα της Χριστινας Χριστοφακη στο νεο Δημο Σαρωνικου και να την ακολουθησω στην προσπαθεια της για ποιοτητα και μια διαφορετικη προοπτικη στην τοπικη αυτοδιοικηση.
Ειναι ενα νεο πεδιο δρασης για μενα και χρειαζονται πολλες ωρες μαθητειας για να γνωρισεις τα προβληματα και να μπορεις να μιλησεις στον κοσμο και να πεισεις.
Ευχομαι η επομενη μερα να μας βρει με το μερος των νικητων και να εχουμε τη χαρα να δουλεψουμε ολοι σαν ταπεινοι εργατες για τον τοπο που μας αναθρεψε και τον αγαπαμε.

Υ.Γ.Για την Ολγα που με βοηθησε.Ευχαριστω.