ΠΑΜΕ ΠΑΛΙ ΡΩΜΗ

Δεν ειναι μονο τα μνημεια της που κανουν τη Ρωμη να φανταζει σαν ενα υπαιθριο μουσειο και οχι μονο,

δεν ειναι μονο η φινετσα της,

και η ομορφια με την οποια μας στολιζουν οι συγχρονοι δημιουργοι της ιταλικης μοδας,

αλλα ειναι και η γαστρονομια της,που σε καθε γωνια της πολης σε προσκαλει να αμαρτανεις και να ξεχασεις την διαιτα σου και τις αποψεις περι υγιεινης διατροφης. Στην πραγματικοτητα θελεις να τα δοκιμασεις ολα.Και το πρωτο πραγμα που σκεφτεσαι ειναι"καλα τωρα διακοπες ειμαι,οταν γυρισω πισω δεν θα τρωω τιποτα για μερες."

Και τοτε απελευθερωμενη μπαινεις στο γωνιακο φουρνο και ετσι για αρχη, αγοραζεις οτι εχει διαλεξει το ματι σου.

Ενα καλα κρυμμενο μυστικο στη τουριστικη μερια της Ρωμης ειναι η τραττορια του Αντονιο.

Την προτιμουν οι ντοπιοι και βρισκεται στη Via dei Pastini στον αριθμο 12,κοντα στο Πανθεον.Εξαιρετικη παστα,κρεατα, σαλατες και πολλα χαμογελα απο το προσωπικο και τον ιδιο τον Αντονιο που γυριζει αναμεσα στα τραπεζια γεματος ικανοποιηση.Το μαγαζι ειναι απλο και δεν σου κανει εντυπωση,αλλα οταν ειπα στον Αντονιο οτι εχει το καλυτερο φαγητο στη Ρωμη με ακουσαν στο διπλανο τραπεζι μια παρεα αγγλων και ολοι φωναξαν οτι συμφωνουν μαζι μου.Φυσικα δεν υπηρχε αδειο τραπεζι ουτε για δειγμα και καθε φορα που εφευγαν καποιοι,οσοι περιμεναν υπομονετικα στη πορτα επαιρναν τη θεση τους. Αν πατε στη Ρωμη θυμηθειτε το,πιστευω θα σας αρεσει.

Οι κολοκυθοανθοι,γεμιστοι με ρικοττα και αντζουγια,ειναι περασμενοι απο το τηγανι και ερχονται στο τραπεζι πανω σε λαδοκολα για να κραταει τα πολλα λαδια.Ομως εινα γευστικοι και δεν σε βαραινουν καθολου.

Να και το κρασακι που μ'αρεσει.

Κανελονια ολο γλυκα.Και η δευτερη μεριδα δεν αργησε να προσγειωθει στο τραπεζι μαζι με το χαμογελο του Αντονιο.

Α! και η μοτσαρελα,μια γευστικη καρδια που εσκαγε μελωδικα στο στομα.

Στην καρδια της παρμεζανας.

Να και το choux romanesco οπως μου το ειπε η Μελισσουλα. Ειναι ενα κουνουπιδι που μοιαζει με μπροκολο και λιγο με πρασινο μηλο.Το γεωμετρικο του σχημα ειναι ενα τελειο fractal για τους ειδικους.Σχηματιζει μια πυραμιδα που αποτελειται απο σπειρες και ειναι ιδιαιτερο και πολυ διακοσμητικο.Μα τι εγινε τελικα;Διατριβη στα κουνουπιδια εκανα;

Μαλλον ισχυει οτι αν δεν παινεψεις το σπιτι σου.

Καταλαβα πως οι Ιταλοι αγαπανε πολυ τις αγγιναρες και τις μαγειρευουν με καθε τροπο.Αυτες οι μικρουλες χειμωνιατικες αγγιναρες που εχουν ενα κοκκινωπο χρωμα,μου θυμιζουν τις αγγιναρες που εβλεπα παιδι στις αυλες των σπιτιων να φυτρωνουν μονες τους καθε χρονο και να φτιαχνουν ενα καρπο πολυ γλυκο που μπορουσες να τον φας και ωμο.

Ειναι στην κυριολεξια μια μικρη καρδια αγγιναρας,με γευση και αρωμα.

Delicatessen στο campo dei fiori.Η περιοχη ειναι γεματη γευστικους πειρασμους και στο κεντρο της πλατειας μια λαικη αγορα με λαχανικα και λουλουδια.

Pasta

και παλι pasta!

Στο Peppys bar στην piazza barberini τα αγορια φτιαχνουν καταπληκτικα σαντουιτς,που μοιαζουν σαν ζωγραφιστα.Τα βραδια σερβιρουν τα πιο υπεροχα ποτα με τα συνοδευτικα τους και μιλανε ελληνικα.

Βεβαια τοτε δεν ξερανε οτι ο ΠΑΟ θα τους παρει και τα σωβρακα και ολο για την ΡΟΜΑ μας λεγανε.Τελικα εγινα και γω Παναθηναικος ρε γαμωτο;Αλλα με τοσους φιλους εδω μεσα τι να κανω.Μαζι σας παιδια.Φιλια σε ολους και ευχομαι να ξαναδω συντομα την Ρωμη γιατι την πεθυμησα κιολας.

ΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ

Η αποφαση να μαγειρεψω μου ηρθε μαζι με την προσκληση για ενα οικογενειακο τραπεζι γενεθλιων.Το γλυκο το φτιαχνω συχνα και ακολουθω παντα την ιδια υπεροχη συνταγη που εμαθα απο τον Παρλιαρο.Ειναι νομιζω η καλυτερη και πιο ελαφρια μους σοκολατας που μπορει να φτιαξει κανεις και εχει σιγουρη επιτυχια.Χωρις βουτυρο και αυγα εχει μονο τρια υλικα.

Μια μεγαλη κ.γαλακτος που θα την χτυπησουμε σε σαντιγυ(500 ml)

Δυστυχως συμφωνα με την χημεια των τροφιμων η κ.γαλακτος δεν θα μας κανει τη χαρη να πηξει αν δεν εχει ολα της τα λιπαρα!Κανουμε λοιπον μια μικρη αταξια εδω και αγοραζουμε μια σκανταλιαρα παχουλη κρεμουλα και την χτυπαμε αλυπητα.

Σε μπαιν μαρι θα λιωσουμε 500gr κουβερτουρα .Παρακαλω για περισσοτερη γευση καντε μου τη χαρη να παρετε σοκολατα με μεγαλυτερη περιεκτικοτητα σε κακαο.Δεν κλεβουμε κομματακι σοκολατας γιατι θα δω χειλακια σοκολατι και θα σας μαλωσω!

Αλλα μην την αφησετε να λιωνει μονη της χωρις παρεα.Να βαλετε μεσα 200ml πρασινο γαλα! Αυτο, αυτο με τα χαμηλα λιπαρα μια χαρα του παει.

Ετοιμο το μειγμα για να παει στη φορμα του.
Ενας σοκολατενιος καταρρακτης

Οποιος επιθυμει ατομικες καταστασεις μπορει να βαλει τη μους σε μπολακια και να την απολαμβανει μια καθε φορα.Εγω εδω την εβαλα σε φορμα με τσερκι.Και για να γινω λιγο πιο ατακτη, εκρυψα στο απολαυστικο κορμακι της μερικα μπισκοτα Ορεο με σοκολατενια γεμιση,αφου πρωτα τα θρυμματισα.

Να και το αποτελεσμα μετα το food styling

Μια σημαντικη συμβουλη.Το γλυκακι μας το ετοιμαζουμε την προηγουμενη μερα,για να δεσουν υπεροχα τα υλικα του και να σφιξει αρκετα.Ετσι θα αποσπασουμε επαινους και ολοι θα ζητουν ενα κομματι ακομα.Απολαυστε το με αργες κινησεις και αφηστε τη σοκολατα να καταλαβει τις αισθησεις σας.
Παμε να φτιαξουμε και μια ταρτα με τυρια γιατι μονο του το γλυκο μας δεν αρκει.Την πιο ωραια ιδεα μου την εδωσε η Μπετυ,στο μπλογκ της.Μια ευκολη ταρτα με τυρια που εγω προσθεσα και μανιταρια ετσι για την τσαχπινια

Τα μανιταρια μπηκαν στο τηγανι να σωταριστουν σε ελαχιστο λαδι.

Ενα φυλλο σφολιατας ξαπλωνει αναπαυτικα στην ταρτιερα και περιμενει το μειγμα των τυριων να πανε παρεα μεχρι το φουρνο να ροδοκοκκινισουν. Περιπου 400gr τα τυρια ,τα ανακατεψα με ενα ποτηρι γαλα και δυο βιολογικα αυγουλακια χτυπημενα επισης χωρις ελεος.Πανω πανω εστρωσα τα μανιταρια που εσμιξαν χαρουμενα με μια ψιλοκομμενη ντοματα για το ωραιο της το χρωμα.


Κρυφη ματια στο φουρνο
Ετοιμη η ταρτα μας στο τραπεζι περιμενει να μας χαρισει τις γευστικες της ομορφιες.Δεν της ταιριαζει η μοναξια.Θελει καλη παρεα για μας δειξει ξεδιαντροπα τα καλλη της.Ενα ποτηρι κοκκινο κρασι γεματο αρωμα να λαμπυρισει στο ποτηρι και να μας απογειωσει.